Atilla Can
Ebru Sanatçısı
Turkish Marbling Artist
ANA SAYFA
- EBRU TARİHÇESİ
- EBRU USTALARI
- EBRU TEKNİĞİ
- ARMAĞAN-I KIYMETTAR
- KELAM-I MANİDAR EBRULAR
- EBRU DERSİ
- 2009 YILI EBRU ARŞİVİ
- ATİLLA CAN - EBRU İCAZETİ
EBRU ve RESİMLERİ
- PORTR-E-BRU
- RESİMLİ EBRU
- KARDELEN
- GELİNCİK
- KARANFİL
- MENEKŞE
- PAPATYA
- NERGİS
- LALE
- NATÜREL LALE
- İSTANBUL LALESİ
- NEFTLİ BATTAL EBRU
- BATTAL EBRU
MAKALE
- Ebru' daki Lezzetin Sırrı
- Şairler ve Ressamlarda Öksüz Kalır
- Ebru Üzerine Murat Bardakçı
- Galata' ya Bakmak Mı?
- Ebru ile Buluşma Noktası
- Bir Cemre Misali ATATÜRK
- Ali Çalışır' ın Sanat Görüşü
LİNKLER
EBRU' NUN TARİHÇESİ
Ebru kelimesi Farsçadır, kaş, bulut anlamlarına gelmektedir. Ortaya çıkan şekillerin buluta benzemesi nedeniyle bu adı almıştır.
Şemsedddin Sami, Kamusu Turki’de Ebru; “Çağatayca Ebre: Roba (elbise yüzü, kürk kabı) hare gibi dalgalı ve damarlı (kumaş,kağıt), cüz ve defter kabı yapmak için kullanılan renkli kağıt” olarak tanımlamıştır. Ciltçilikte, yazı sanatında (Hüsn-ü Hat) pervaz süslemelerinde ve yazı kağıdı olarak kullanılan ebru, günümüzde çiçek ebrularının daha da geliştirilmesiyle başlı başına levha olarak kullanılmaktadır.Türklerin, Ortaasya’da bu sanatı bildikleri ve göçler sırasında İran üzerinden Anadolu’ya getirdikleri tahmin edilmektedir. Ebru’nun tarihinin bilinmemesi; eski ebru ustalarının yaptıkları ebrulara tarih atmamalarından kaynaklanmıştır. Çünkü ortaya çıkan ebru, sanatkarın tamamen kendi iradesini yansıtmamaktadır. Özellikle klasik ebrular; battal, gel-git, taraklı, şal ebrularına sanatkarın iradesi yansımaz.
Ebru’ya, 18.yy. Avrupa’da “Türk kağıdı” denmesi bu sanatının bir Türk sanatı olduğunu göstermektedir. 1608 yılında yazılmış olan Tertibi-i Risale-i Ebri, ebru konusunda o tarihlerdeki bilgileri bir araya getiren bir eserdir. Ayrıca Gelibolulu Mustafa Ali Bey tarafından yazılan Menakıbı-ı Hunerveran diğer sanatların yanında ebru hakkında da bilgi vermektedir.
Tarihimizde bilinebilen ebru sanatçıları; Şebek, Hatip Mehmet Efendi (Ö.1773), Şeyh Sadık Efendi (Ö.1846) ve oğlu Salih Efendi, Edhem Efendi.(Ö.1904), Sami Efendi (Ö.1912), Şeyh Aziz Efendi (Ö.1934), Necmeddin Okyay (Ö.1976) ve oğulları Sami Bey (Ö.1933), Sacid Okyay (Ö.1910), Abdulkadir Kadri Efendi (1942), Mustafa Düzgünman (1990), Alpaslan Babaoğlu, Fuad Başar, Peyami Güler….
Mustafa Düzgünman hocanın yetiştirdiği öğrencilerle günümüzde ebru tanınan ve sevilen bir sanat haline gelmiştir.
Klasik sanatların yayılması toplumun öz kimliğine dönmesinde önemli bir faktör olduğunu düşünüyoruz yeter ki sanatkarlarımız hasis davranmayıp bu sanatları sevdalılarına öğretsinler.